Sakrament chorych

Sakrament chorych jest udzielany na wezwanie każdemu kto  go potrzebuje.

Jest to sakrament udzielany żyjącym.

Potrzebę udzielenia tego Sakramentu komuś z rodziny lub znajomym zgłaszamy osobiście do ks proboszcza, ustalamy godzinę  wizyty, określamy czy chory jest w stanie się wyspowiadać oraz czy jest w stanie przyjąć Komunię Święta. 

W domu przygotowujemy: stolik nakryty białym obrusem, na mim krzyż , świece, wodę święcona z kropidłem, odrobinę waty lub kawałeczek chleba i soli do otarcia  Oleju „Infirmorum”. (watę  lub chleb i sól po wizycie księdza należy spalić – rzeczy poświęcone nie mogą znajdować się w śmietniku)

Ważne! Na stoliku powinno być miejsce na położenie  bursy z Najświętszym Sakramentem. W miarę możliwości starajmy się aby na tym stoliku – ołtarzu nie było innych przedmiotów.

Obecność Najświętszego Sakramentu w domu chorego wymaga aby wszyscy obecni w tym czasie  mieszkańcy  zebrali się na modlitwę. 

Na czas spowiedzi opuszczamy pokój chorego aby mógł spokojnie wyznać grzechy.

Po spowiedzi domownicy uczestniczą w dalszych obrzędach.

Ksiądz namaszcza olejem świętym  czoło i ręce chorego ( na ten moment odsłaniamy ręce chorego jeśli nie jest w stanie unieść ich sam)

Jeśli chory ma kłopoty z przełykaniem dobrze jest przygotować wodę  dla ułatwienia spożycia Komunii Świętej.


 

Sakrament chorych w szpitalu

Kapelan szpitala  udziela Sakramentów tym, którzy tego pragną lub jeśli wyraźnie prosi o to ktoś z bliskich wiedząc że chory tego chce.  (Nie można udzielać sakramentu osobom, które tego nie chcą lub nie wierzą) 

Chorych w szpitalu  nie obowiązuje post Eucharystyczny – mogą przyjąć Komunię Święta nawet jeśli niedawno spożywali posiłek.

Sytuacja choroby czy zagrożenia śmiercią jest  bardzo poważna  prosimy więc roztropnie nie odkładać Sakramentów na „ostatnia chwilę „ jest to wystawianie bliskich czy siebie na niebezpieczeństwo śmierci bez Łaski Uświęcającej. 


Jeśli zdarza się nam pobyt w szpitalu, choroba lub niebezpieczeństwo śmierci, pierwsza rzeczą powinna być troska rodziny i samego chorego o przyjęcie Sakramentów świętych

Rok powstania: 1816 – Mamy 200 lat